منبع اصلی نیکل از سولفات نیکل خواهد بود. از دیگر نمک های نیکل میتوان به استات نیکل و نیکل کلرید اشاره کرد که کاربرد های محدود تری دارند. آنیون کلرید میتواند در حمام آبکاری EN  زیان آور باشد، مخصوصا زمانی که برای پوشش صفحه یا پلیت آلومینیوم استفاده میشود. 

استفاده از استات نیکل نیز بهبود قابل توجهی در عملکرد حمام و یا کیفیت پوشش دهی نسبت به سولفات نیکل ایفا نمیکند. استات نیکل قیمت بیشتری نسبت به سولفات نیکل دارد که این مساله مزایای آن را از بین میبرد. نمک ایده آل برای تامین یون های نیکل نمک 2(H2PO)NI  است. استفاده از هیپوفسفیت نیکل باعث حذف آنیون سولفات میشود که این کار منجر به کاهش تجمع بون های فلزی قلیایی در رسوب میشود.